72.நீ சரிதான் என்பாயா?

அன்பே உனைக் கனவில்
கண்டேனே உயிராக

அழகே உனை கண்ணில்
கொண்டேனே கரு மணியாக

அறிவே உனை கவிதை செய்தேனே
ஒரு சொல்லாலே

அடடா எனை மறந்தே போனேனே
உன் நினைவாலே

அளவோடு நீ பேசிய போதும் 

அடங்காமல் நான் ஏசிய போதும்

பூவாக நீ வீசியதாலே புதிதாய் பிறந்தேனே

ஒரு வார்த்தை சொன்னால் போதும் 

என் வாழ்க்கை தேனாய் மாறும்

குழந்தை போல் உன்னைத் தாங்கி 

இன்பம் தருவேனே

காயம் கொள்கிற போது உன் 

கண்கள் தீண்டிட வேண்டும்

காயம் என்பது மாயமாகுமே உன் 

கைகள் சேர்த்திட்டால் போதும்

இமயம் தொடுகிற போதும் உன்

மையம் தன்னிலே இருப்பேன்

உன்னை நீங்கி நான் என்ன செய்துதான்

ஆவதென்ன என்னெஞ்சே

உன்னோடு வாழ்கின்ற நொடிதோறும் ஆனந்தம்

நீயின்றி நடக்கின்ற அடிகூட பூகம்பம்

கண்ணே என் கண்ணே 

நீ என்னில் உறைவாயா? 

நேரில் பார்க்கிற போது என் 

கண்கள் மலருதே பாரு

இந்த நேரத்தில் இவரைச் சந்தியென

சொல்லிச் சென்றது யாரு? 

உன்னை மட்டுமே எண்ணி 

காதல் வளருதே என்னில் 

யாரென்ன தான் சொன்ன போதிலும் 

திரும்ப மறுக்கிறேன் அன்பே

பூவோடு சேர்கின்ற நாரிங்கு மணக்காதா? 

உன்னோடு வாழ்கின்ற காலம்தான் வாய்க்காதா?

கண்ணே என் கண்ணே 

என் கண்ணீர் துடைப்பாயா? 

காதல் என்பது வேறு 

நட்பு என்பது வேறு 

நட்பு காதலாய் மாறக் கூடுமே

காதல் மாறுமா நட்பாய்? 

காதல் நட்பிலே வாழும் நம்

காலம் முழுமையும் நிலைக்கும் 

நட்பில் காதல்தான் வாழக் கூடுமா? 

அது நம் வாழ்வில் தகுமா? 

அடிநெஞ்சில் சேமிக்கும் என் காதல் எல்லாமே 

நீ வந்து செலவாக்கும் வரம் வேண்டும் என் அன்பே

பொடியா நான் சொன்னால் 

நீ சரிதான் என்பாயா? 

71.விழியே விளக்காகும்

கனவினில் கனவினில் நுழைந்து விட்டாய்
கவிதைகள் வாசித்து எழுப்பி விட்டாய்
விலகிட விலகிட அருகில் வந்தாய்
பழகிட பழகிட அழகைத் தந்தாய்

முதல் நாளில் உன் பார்வைக்குள்
ஒரு பதியம் செய்திட்டாய்
மறுநாளில் உன் வார்த்தைக்குள்
ஒரு வசியம் வைத்திட்டாய்

இரவினில் தினம் பேசுகிறாய்
இமைகளை நினறு வாசிக்கிறாய்
இதயத்தில் அனல் வீசுகிறாய்
இருந்துமே உண்மை மறைத்துக் கொன்றாய்

ஏனடா அட ஏனடா
உருகுதே என் உயிரடா
ஒரு வார்த்தை சொன்னால்
எந்தன் வாழ்வு இன்னும் நீளாதோ
மறு வார்த்தை பேசாமல் சென்றால்
என்னை மரணம் தீண்டாதோ

காலையில் நான் எழும் போது
ஒரு முத்தம் நீ தருவாயோ
மாலையில் வீடு திரும்புகையில்
மறைந்தே கட்டிக் கொள்வாயோ

ஆயிரம் என் ஆசைகள்
ஆயினும் சொல்ல மறுக்கிறேன்
உண்மை சொல்லாத போதும் எந்தன்
உயிரும் உனக்காகும்..
இருளும் சூழ்கின்ற போது உந்தன்
விழியே விளக்காகும்.

70.ஐந்திணை

கைக்கிளையா? பெருந்திணையா?
இரண்டும் இல்லா ஐந்திணையே..
ஐந்திணையா அதில் எத்திணையோ?

கடலும் கடலைச் சார்ந்த இடமும்
நெய்தல் என்று தெரியாதவனா?
தெரிந்தும் எதற்கிந்த
கேள்விகள் கண்ணா..?
புரிந்தும் புரியா
நடிப்பெல்லாம் ஏனோ?
ஏனோ? ஏனோ?

முன் ஜென்மத்தில் ஒரு மீனவப்
பெண்ணாய் நானும் வந்து பிறந்திருந்தேன்
ஒரு அலை வந்து என்னைக் கடத்திட
படகில் நீதான் கரை சேர்த்தாய்
அன்றுடன் உன்னில் நான்
கலந்துவிட்டேன்
இரவெல்லாம் கனவினில்
திளைத்திருந்தேன்
ஒருநாள் மரணம் எனைத் தீண்டவே

பிரிந்து விட்டேன் பிரிந்து விட்டேன்
என்று நீயும் நினைத்திருந்தாய்
பிறந்து விட்டேன் பிறந்து விட்டேன்
நீயேன் நம்ப மறுக்கின்றாய்?

வயலும் வயலைச் சார்ந்த இடமும்
மருதம் என்று தெரியாதவனா?
தெரிந்தும் எதற்கிந்த
தனிமை அன்பே..
துணிந்து வந்தென்னை
கரம்பிடி இன்றே..
இன்றே இன்றே..

முன் ஜென்மத்தில் மருதத் தலைவனின்
மகளாய் நானும் பிறந்திருந்தேன்
ஒரு அறுவடை நிகழ்ந்த நாளொன்றில்
கருக்கருவால் பட்டு நான் துடித்தேன்
மனதில் உனைத் தாங்கி நான் சரிய
மடியில் என்னை நீயேந்திக் கொண்டாய்
இருந்தும் கண் மூடினேன்..

இறந்து விட்டேன் இறந்து விட்டேன்
என்று நீயும் நினைத்திருந்தாய்..
இணைந்திடவே பிறந்து விட்டேன்
அதையேன் நம்ப மறுக்கின்றாய்.?

காடும் காட்டைச் சார்ந்த இடமும்
முல்லை என்று தெரியாதவனா?
தெரிந்தும் எதற்கிந்த
மௌனம் அழகே.?
மௌனம் விட்டு
மொழி சொல்லு அழகே..
அழகே அழகே..

முன் ஜென்மத்தில் இந்த காட்டினுள் ஒரு
முல்லைக் கொடியாய் பூத்திருந்தேன்..
ஒரு மரமென நீ அணைத்திட்டாய்
உன்மேல் நானும் படர்ந்திருந்தேன்..
விறகு வெட்டி உனை வெட்ட
என் உடலால் நானும் தடுத்து
சோர்ந்தே நான் சரிந்தேனே..

மரித்துவிட்டேன் மரித்துவிட்டேன்
என்றே நீயும் நினைத்திருந்தாய்
மலர்ந்து விட்டேன் மலர்ந்து விட்டேன்
அதையேன் நம்ப மறுக்கின்றாய்?

மணலும் மணலைச் சார்ந்த இடமும்
பாலை என்று அறியாதவனா?
அறிந்தும் எதற்கிந்த
ஆணவம் பொடியா?
அழிந்து போகுமுன்
ஆதரி பொடியா..
பொடியா பொடியா..

முன் ஜென்மத்தில் பாலை வெளியினில்
தனியாய் வந்து மாட்டிக் கொண்டேன்
தண்ணீருக்கு நானேங்கியே
கண்கள் சொருகி விழுந்துவிட்டேன்..
வழியில் பார்த்தே நீ பதறிவிட்டாய்
கண்ணீர் கொண்டென்னை அணைத்துக் கொண்டாய்
இருந்தும் உயிர் நீங்கினேன்..

புதைந்து விட்டேன் புதைந்து விட்டேன்
என்றே நீயும் நினைத்திருந்தாய்
புலர்ந்து விட்டேன் புலர்ந்து விட்டேன்
அதையேன் நம்ப மறுக்கின்றாய்?

நிலமும் நிலத்தைச் சார்ந்த இடமும்
குறிஞ்சி என்று அறியாதவனா?
அறிந்தும் எதற்திந்த
தாமதம் நெஞ்சே..
புரிந்தும் ஏனிந்த
போர்க்களம் நெஞ்சே..
நெஞ்சே நெஞ்சே..

இந்த ஜென்மத்தில் உன்னை அடைந்திடும்
வரத்தை நானும் வாங்கி வந்தேன்..
என் தேடலில் நீ கிடைத்திட்டாய்
என் காயம் கவலை மறந்துவிட்டேன்..
இனிமேல் உனை நான் பிரிந்திருக்க
ஒருநொடி என்னால் முடியாதே..
காதலே நீ தீண்ட வா..

அடைந்து விட்டேன் அடைந்துவிட்டேன்
என் ஆசைகள் உன்னால் அடைந்துவிட்டேன்
கரைந்திருப்பேன் கரைந்திருப்பேன்
உன் காதலில் என்றும் கலந்திருப்பேன்

69.இயற்கை செய்கிற லீலை.

சொல்லாமல் தொக்கி நிற்கும் காதல்
கொல்லாமல் கொல்லுமது சாதல்
பொல்லாத வேதனையின் தஞ்சம்
சொல்லத்தான் ஏங்குகிற நெஞ்சம்

ஒரு போருக்கு நாம் செல்வதைப் போல்
இந்த காதலினை சொல்வதுதான்
இதில் வெற்றியும் தோல்வியும்
இயற்கை செய்கிற லீலை..

நட்பின் பயணம் காதலைத் தொடலாம்
இரண்டும் இணைந்திடலாம்
காதல் நதியினிலே காயம் கழுவிடலாம்

கண்களில் கசியும் காதலினை
நெஞ்சம் சிறிதும் அறியாதா?
புறக்கணித்தால் என்னாகும்?
என்றேதான் மனம் எண்ணி புதைகிறதே..

காதலின் முன்னே கடவுளும் என்ன?
வலிகள் வதைத்திடுமே
உள்ளம் சிதைந்திடுமே உயிரும் உறைந்திடுமே

பெண்ணின் மனது ஆழமென்று
பலபேர் இங்கு சொல்வதுண்டு
ஆண்மனதும் ஆழம் தான்
அறிந்திடத்தான் வழியிங்கு பிறந்திடுமா?..

68.மறவேன் உந்தன் காதலினை

உன்னோடு வாழ்ந்திடவே தான்

உயிரை இன்னும் வைத்திருக்கேன் நான்

மண்ணோடு போகும் போதும் 

மறவேன் உந்தன் காதலினை

கண்ணோடு மோதியதாலே

காதல் வலிதான் கொண்டேன் அன்பே

என்னோடு நீ வரும் போது 

எல்லா வலியும் பறந்திடுமே

தினந்தோறும் என் இரவை 

உன் வரவில் நிறைத்திருக்கும் 

வரம் கூட வேண்டாம் கண்ணே

சாபம் தந்திட வா

நூறு கோடி ஆண்கள் உண்டு

உன்னைப் போல் யாருமில்லை

உந்தன் அணுகுமுறையாலே

கொள்ளை போனேனே

வேறெதுவும் தேவை இல்லை

சிறுபார்வை போதுமடா

அதுவேதான் சம்மதமாய்

எண்ணி வாழுவேன்

யாராரோ கடந்தார் அன்பே

நீதானே கடத்தினாய் என்னை

யாராரோ உடலைப் பார்க்க

நீதானே உள்ளம் பார்த்தாய்

கற்பனைகள் ஏதுமின்றி

கனவுகளின் தூதுமின்றி 

சிறகடித்த என்னை நீ

கிறங்கடித்தாயே..

கவிதைகள் ஆயிரமாய்

காதலது பாயிரமாய்

படைத்திடவே செய்தாயே

படைப்பாளனே

ஒரு நாள் நான் பேசா விடினும்

உயிரிங்கே உறையுது அன்பே

உருகாத எந்தன் மனதும்

மருகித்தான் கிடக்குது உன்னில்

67.அன்பே என்னை நீங்காதிரு

அழகே ஆதரி
ஆகவே காதலி
அன்பே வேரடி
ஆயுளே நீயடி

கனவில் உலவிச் செல்ல
கண்கள் மூடிக் கிடந்தேன்
கண்ணில் முத்தமிட்டு
கனவை நேரில் செய்தாய்

பூக்கள் கிள்ள வந்தாய்
வேரில் நீரைக் கசிந்தேன்
வேரில் நீர் பொழிந்து
பூக்கள் மலரச் செய்தாய்

அன்பே என்னை நீங்காதிரு
இரவே இன்னும் ஓயாதிரு

உறக்கம் தொலைத்தோம்
உயிரில் கலந்தோம்
தேனோடு தீயைத் தீண்டினோம்

நெருக்கம் அதிகரிக்க
காற்றும்  மூச்சுத் திணற
காதல் அதிகரிக்க
காமம் மூச்சுத் திணற

வியர்வை வழிய உந்தன்
விரல்கள் உறிஞ்சுகிறதே
விரல்கள் ஊற இன்னும்
வேகம் கூடுகிறதே

அழகே உன்னால் நான் வாழ்கிறேன்
அசலே உன்னால் நான் சாகிறேன்

உயிரைத் தரவா?
உடலாய் வரவா?
ஒன்றோடு ஒன்று சேரவா.

66.என்னாளுமே உன்னோடு

என் கவிதையின் வார்த்தைக்குள்
வசிப்பவன் நீயல்லவா
என் வார்த்தையின் பொருளை
ரசிப்பவன் நீயல்லவா

உன் ரசனைகள் அனைத்திற்கும்
ரசிகை நானல்லவா
உன் ராகங்கள் பிறக்கையில்
மலருது பூவல்லவா

நினைவோடு இதம் சேர்த்து
நிறைத்தாயே இதம் கோர்த்து
வாழ வா

கொண்டாடுதே கொண்டாடுதே
உன் ஜீவனும் என் ஜீவனும்
திண்டாடுதே திண்டாடுதே
உன் ஆண்மையும் என் பெண்மையும்

செல்ல செல்ல புது வழியுண்டு
அதைக் கண்டு பிடிப்பாய்
மெல்ல மெல்ல என் நாணத்தை
கூண்டில் சிறை வைப்பாய்

உன் விரல் ஊறும் தேகத்தில்
என் உயிரும் உருகும் மோகத்தில்

என் காதலே என் காதலே
என் பெண்மைக்குள் ஏதோ செய்தாய்
என்னாளுமே உன்னோடுதான்
உன் ஆண்மைக்குள் என் ராகம் தான்

சின்ன சின்ன உன் முத்தத்தாலே
என் கன்னங்கள் சிவக்கும்
கண்கள் மூடி நான் சரிகையில்
உன் கைகளும் தாங்கும்

ஏழு ஜென்மம் உன்னுடன் வாழவே
உயில் எழுதி இன்றே தருகிறேன்